Επειδή καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από πολλές διαφημίσεις νέων και πολλά υποσχόμενων τεχνικών θα πρέπει να διασαφηνίσουμε κάποια πράγματα όσον αφορά στο τι είναι πραγματικό και τι παραπλανητική διαφήμιση.
Ρομπότ που χειρουργούν μόνα τους και ακτίνες laser που κάνουν το ακατόρθωτο είναι πράγματα που δεν έχουν σχέση με την ιατρική τέχνη ούτε και με την υπάρχουσα πραγματικότητα. Αυτό που είναι πραγματικό είναι οι τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας MIS (minimal invasive surgery) ή και σε συνδυασμό με εξατομικευμένες τεχνικές με τη βοήθεια πλοήγησης (ρομπότ). Το ρομπότ και η αντίστοιχη μέθοδος αφορά σε μηχάνημα το οποίο μας δίνει ακριβείς μετρήσεις, τις οποίες εφαρμόζουμε μετά εμείς με το χέρι. Δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα μηχάνημα που εκτελεί μια χειρουργική επέμβαση αντί του εξειδικευμένου ιατρού.
Η χρήση ελάχιστης παρεμβατικότητας MIS μεθόδων, έχει στόχο να μειώσει το χειρουργικό τραύμα. Όταν χρησιμοποιούμε τον όρο αυτό στην ολική αρθροπλαστική γόνατος εννοούμε κατά βάση την τροποποίηση της χειρουργικής προσπέλασης.
Προσπέλαση είναι ο «δρόμος» που ακολουθεί ο χειρουργός για να φτάσει από το δέρμα μέχρι το οστό. Στο γόνατο, αυτό είναι κριτικής σημασίας. Έχει αποδειχθεί ότι όσο λιγότερο παρεμβαίνει κανείς στο φάκελο που περιβάλλει την άρθρωση, τόσο λιγότερο πόνο θα βιώσει ο ασθενής μετά την επέμβαση αρθροπλαστικής γόνατος. Ομοίως, τόσο λιγότερη αντίσταση θα προβάλει το γόνατο στη μετεγχειρητική αποκατάσταση.
Στην κλασσική αρθροπλαστική, η πρόσβαση στην άρθρωση γίνεται μέσω μεγάλων τομών 25-30 εκατοστά – ακολουθεί διατομή του εκτατικού μηχανισμού, πιο συγκεκριμένα του τένοντα του τετρακεφάλου. Αυτό αποτελεί έναν σημαντικό τραυματισμό με αρνητικές επιπτώσεις στην προσπάθειά μας να αποκαταστήσουμε την κίνηση μετεγχειρητικά. Ο λόγος είναι ότι το γόνατο απαντά με επώδυνη μυϊκή σύσπαση.
Συνολικά, το αιμάτωμα και το οίδημα μετά από μια αρθροπλαστική με μεγάλες αποκολλήσεις, είναι εκτεταμένα. Στην MIS φιλοσοφία, αντίθετα, η πρόσβαση γίνεται «σηκώνοντας» και όχι κόβοντας τους μύες και τένοντες στην πρόσθια επιφάνεια. Η προσπέλαση γίνεται σε επίπεδο πιο περιφερικά από τις μυοτενόντιες ομάδες. Διεθνώς η προσπέλαση που χρησιμοποιούμε ονομάζεται «subvastus» και αφήνει άθικτο τον εκτατικό μηχανισμό. Όλη η διαδικασία δεν απαιτεί μεγάλες τομές. Αντίθετα, μπορεί να γίνει διαμέσου μικρών τομών με το μισό μήκος σε σύγκριση με την κλασσική προσέγγιση.
Η τεχνική αυτή μπορεί να εφαρμοστεί σε συνδυασμό με καθοδηγούμενη πλοήγηση (ρομποτική) δίνοντάς μας το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι με τις τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας είτε σε συνδυασμό με ρομπότ είτε όχι επιτυγχάνουμε τα εξής:
1) ελάχιστη παραμονή στο νοσοκομείο (1-2 ημέρες) (FAST TRACK)
2) ελαχιστοποίηση της απώλειας αίματος (σπάνια χρειάζεται μετάγγιση αίματος)
3) άμεση και γρήγορη αποκατάσταση (βάδιση από την πρώτη κιόλας μέρα με πλήρη φόρτιση και αυτοεξυπηρέτηση στο σπίτι)
4) ελαχιστοποίηση μετεγχειρητικού πόνου και λήψεως παυσίπονων
5) επιστροφή πλήρως στις δραστηριότητες μετά από 6 εβδομάδες
6) άμεσο λύγισμα του γόνατος πάνω από την ορθή γωνία και μακροπρόθεσμα πάνω από 130 μοίρες
7) ικανότητα για οδήγηση μετά από τρεις εβδομάδες
8) μετά από δυο εβδομάδες δεν απαιτείται κάποιο βοήθημα στη βάδιση
9) μικρές χειρουργικές τομές (10-15 εκατοστά στο δέρμα)
10) μακρύτερος χρόνος ζωής της αρθροπλαστικής