Το συχνότερο κάταγμα στην περιοχή του καρπού είναι το λεγόμενο κάταγμα Colles, το οποίο στην πραγματικότητα είναι κάταγμα του κάτω πέρατος της κερκίδας, στο σημείο ακριβώς που ενώνεται το αντιβράχιο (πήχυς) με το καρπό. Συνηθέστερα προκαλείται μετά από πτώση και στήριξη πάνω στην παλάμη. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι όμως το πιο συχνό κάταγμα στους ηλικιωμένους. Επίσης, είναι αρκετά συχνό σε γυναίκες με οστεοπόρωση.
Η κλινική εικόνα περιλαμβάνει οίδημα και πόνο στον καρπό. Ο ασθενής είναι αδύνατο να κινήσει τον καρπό του, ενώ μπορεί να υπάρχει και κάποια παραμόρφωση.
Η διάγνωση γίνεται με την απλή ακτινογραφία κατά την οποία ο ορθοπεδικός κρίνει την σοβαρότητα του κατάγματος. Τα κατάγματα αυτά μπορεί να είναι απλά ρωγμώδη και χωρίς παρεκτόπιση. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί ένας απλός νάρθηκας ακινητοποίησης του καρπού για περίπου ένα μήνα. Τις πιο πολλές φορές όμως πρόκειται για κάταγμα, το οποίο είναι συντριπτικό και ενδοαρθρικό και στην περίπτωση αυτή χρειάζεται οπωσδήποτε ανάταξη και κυκλοτερής γύψος για 6 εβδομάδες.
Είναι σημαντικό να γίνει ακτινογραφία μετά από την ανάταξη για να διαπιστωθεί η σωστή θέση των οστών και νέος έλεγχος ανά περίπου 10 ημέρες.
Αυτό γίνεται διότι μπορεί το κάταγμα να παρεκτοπιστεί εκ νέου, κάτι το οποίο χρειάζεται νέο χειρισμό ή ακόμα και χειρουργική αποκατάσταση. Αυτό βέβαια δεν συμβαίνει συχνά, αλλά είναι σημαντικό να ελέγχεται προς όφελος του ασθενούς.
Κατά τη διάρκεια του χρόνου που ο ασθενής φέρει το γύψο είναι σημαντικό να κουνάει τα δάχτυλα του για να μειωθεί το οίδημα των δακτύλων, που μπορεί να εμφανιστεί τις επόμενες ημέρες, αποφεύγοντας όμως να σηκώσει κάποιο βάρος. Η κίνηση του αγκώνα και του ώμου είναι απαραίτητη προκειμένου να αποφευχθεί η οποιαδήποτε αγκύλωση των αρθρώσεων. Μετά το πέρας των έξι εβδομάδων οι φυσικοθεραπείες βοηθούν στην ταχύτερη αποκατάσταση και την επαναφορά της λειτουργικότητας.
Κρίσιμη θεωρείται η γνώμη του ορθοπεδικού για το αν ένα τέτοιο κάταγμα μπορεί να αντιμετωπιστεί με έναν απλό νάρθηκα ή με γύψο ή αν χρειάζεται χειρουργική αποκατάσταση. Χειρουργική αποκατάσταση συνήθως χρειάζεται σε συντριπτικά κατάγματα σε νεότερες ηλικίες ή σε κατάγματα τα οποία χάνουν την ανάταξη τους μέσα στο γύψο.
