Η οσφυαλγία συνηθέστερα τραυματικής αιτιολογίας ή λόγω καταπόνησης σε ένα μεγάλο ποσοστό υποχωρεί χωρίς να είναι δυνατό να καθοριστεί το ακριβές αίτιο που την προκάλεσε.
Η αναζήτηση όμως του αιτίου δεν πρέπει να παραλείπεται όταν η οξεία οσφυαλγία παρατείνεται πέραν των 3-4 ημερών, χωρίς βελτίωση.
Μια απλή ακτινογραφία της οσφυοϊεράς μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι χρήσιμο να γίνεται σε πρώτη φάση.
Η πρώτη θεραπευτική προσέγγιση περιλαμβάνει ανάπαυση, θερμοφόρα στην μέση και συνδυασμό φαρμάκων όπως παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά σε ενέσιμη μορφή ή από το στόμα.
Η φυσικοθεραπεία προσφέρει πολύ μεγάλη βοήθεια ακόμα και στην οξεία φάση των συμπτωμάτων. Σύγχρονες μέθοδοι φυσικοθεραπείας όπως ηλεκτρομαλάξεις, laser, υπέρηχα, ηλεκτρομαγνητικά κύματα και άλλα, βοηθούν τα μέγιστα στην υποχώρηση της φλεγμονής. Σε δεύτερο στάδιο γίνεται κινησιοθεραπεία με ενδυνάμωση των κοιλιακών και ραχιαίων μυών. Σε μερικές περιπτώσεις η χρήση ορθοπεδικής ζώνης οσφύος μετά από την έγερση με σύγχρονη έναρξη ηπίων ασκήσεων βοηθά στην αποκατάσταση μιας οξείας οσφυαλγίας.
Η οσφυαλγία χαρακτηρίζεται ως χρόνια εφόσον έχει υπερβεί σε διάρκεια τους τρεις μήνες. Και εδώ τα αίτια του πόνου είναι δυνατόν να προέρχονται από χρόνια διάταση των μυών, των τενόντων και των συνδέσμων της μέσης, από εκφυλιστικές παθήσεις του μεσοσπονδυλίου δίσκου, από αστάθεια της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης κλπ. Σε αντίθεση με την οξεία σε ένα σημαντικό ποσοστό μπορεί να οφείλεται και σε ψυχοσωματικά αίτια.
Ανεξάρτητα από τις παραπάνω καλοήθεις παθήσεις ο ορθοπαιδικός χρειάζεται πολλές φορές να διαπιστώσει, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που επιμένουν, εάν κρύβεται μία σοβαρότερη πάθηση και κάποιος όγκος. Τότε καλό είναι να γίνονται περαιτέρω εξετάσεις όπως μαγνητική τομογραφία και εξετάσεις αίματος.
Η θεραπεία της χρόνιας οσφυαλγίας είναι δύσκολη. Η αναζήτηση του αιτίου αποτελεί την πρώτη επιδίωξη του γιατρού, όπως για παράδειγμα στην χρόνια καταπόνηση της οσφυϊκής μοίρας σε ορισμένα επαγγέλματα. Στην περίπτωση αυτή η καθοδήγηση σχετικά με την σωστή στάση και τις κινήσεις του σώματος που επαναλαμβάνονται, ώστε να μειωθεί η καταπόνηση (π.χ. σήκωμα βαρέων αντικειμένων με κάμψη των γονάτων και όχι με πρόσθια κάμψη του σώματος), καθώς και ενδυνάμωση των κοιλιακών και ραχιαίων, μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα.
Η φαρμακευτική αγωγή με αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά για βραχύ χρονικό διάστημα είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί αν και ελάχιστα αποδίδει. Η συστηματική φυσικοθεραπεία για μακρό χρονικό διάστημα με ασκήσεις και τεχνολογικά μέσα που διαθέτει η φυσικοθεραπεία στη σύγχρονη μορφή της, παρέχουν τις περισσότερες ελπίδες για την υποχώρηση της πάθησης.
Η χειρουργική αποκατάσταση της χρόνιας οσφυαλγίας θα πρέπει να αποφεύγεται και να γίνεται μόνο όταν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι, όπως π.χ. αστάθεια σε μεγάλο βαθμό στην σπονδυλική στήλη σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς (ηλικία, γενική κατάσταση κλπ.).
